Σύμφωνα με τον Παυσανία ο Κελάδων είναι ποταμός ο οποίος έρεε στα σύνορα Αρκαδίας και Ηλίας και εξέβαλε στον Αλφειό. Τώρα πως και γιατί στην Αττική, στην Πάρνηθα, το φαράγγι κάτω από τη Μονή Κλειστών έχει το ίδιο όνομα είναι άγνωστο, τουλάχιστον σε μένα.
Το φαράγγι του Κελάδωνα είναι η συνέχεια του ρέματος της Γκούρας  (www.rivertrekking.gr).

ΠΡΟΣΟΧΗ. Το φαράγγι του Κελάδωνα διασχίζεται μόνο με τεχνικές και εξοπλισμό για canyoning. Εάν υπάρχουν τα παραπάνω και σχετική εμπειρία, τότε μόνο η διάσχιση μπορεί να γίνει από μία μικρή αυτόνομη ομάδα. Ο μη έμπειρος, καλλίτερα να ενταχθεί σε ομάδα με έμπειρους αρχηγούς. Η ιδιαιτερότητα του φαραγγιού και η δυσκολία του είναι ότι τα περισσότερα περάσματα δεν γίνονται με τεχνική ραπέλ, αλλά ελεύθερα.  Εδώ έχει σημασία η εμπειρία σε βράχινα περάσματα και η ικανότητα να διακρίνεις τα πατήματα και πιασίματα στο βράχο.

ΡΕΜΑ ΓΚΟΥΡΑΣΣτη Νοτιοδυτική πλευρά της Πάρνηθας , κάτω από τη Ιερά Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Μονή Κλειστών) υπάρχει ένα φαράγγι. Οι περισσότεροι ορειβάτες το ξέρουν, αλλά λίγοι το έχουν διασχίσει ολόκληρο, γιατί ένα μεγάλο τμήμα του απαιτεί τεχνική canyoning για να το περάσεις. Επίσης το αξιοπερίεργο είναι ότι έχει τρία ονόματα που αντιστοιχούν σε τρία τμήματα του φαραγγιού. Είναι φυσικό να μην είναι ξεκάθαρο που ακριβώς αρχίζει και που ακριβώς τελειώνει κάθε ένα από τα τρία τμήματα του ρέματος.

Στον Οδικό και Περιηγητικό Άτλαντα ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ της Ανάβασης βλέπουμε ότι στην αρχαιότητα το όνομα του Γοργοπόταμου ποταμού ήταν ΔΥΡΑΣ. Σύμφωνα με τον μύθο ο Ηρακλής μόλις φόρεσε τον δηλητηριασμένο χιτώνα του κένταυρου Νέσσου άρχισε να υποφέρει από αφόρητους πόνους. Για να λυτρωθεί ανέβηκε στην κορυφή του βουνού Οίτη προκειμένου με την θέληση του να καεί στην πυρά. Ο Δίας όταν είδε αυτό το φρικτό θέαμα εξαπέλυσε ένα κεραυνό. Εκεί που έσκασε ο κεραυνός ανέβλησε ο ποταμός Δυρας και δρόσισε τον Ηρακλή.. Ο Ηρόδοτος αν και ιστορικός μνημονεύει ότι «… ποταμός…..Δύρας…..τω Ηρακλεί καιομένω λόγος εστί αναφανήναι»

Το φαράγγι του Γοργοπόταμου αρχίζει μέσα στον Εθνικό Δρυμό Οίτης κοντά στο εκκλησάκι Άγιο Πνεύμα σε ύψος 1180 μέτρα και τελειώνει πριν από τη ιστορική γέφυρα σε ύψος 300 μέτρων, έχοντας διανύσει απόσταση περίπου 4 χιλιόμετρα. Στη συνέχεια ο Γοργοπόταμος διασχίζοντας ομαλό πεδίο  πέφτει στον ποταμό Σπερχειό. Από τη μεγάλη υψομετρική διαφορά μεταξύ της αρχής και του τέλους του φαραγγιού αντιλαμβανόμαστε ότι μέσα στο φαράγγι υπάρχουν πολλοί καταρράκτες (22) με μεγάλο ύψος, καθώς και πολλά τεχνικά σημεία (35).

Ο μεγαλύτερος καταρράκτης έχει ύψος 97 μέτρα αλλά υπάρχουν και πολλοί τριαντάρηδες και πενηντάρηδες. Στον μεγάλο καταρράκτη χρησιμοποιούνται αναγκαστικά δύο σχοινιά και αυτός που κατεβαίνει, σε κάποιο σημείο να περάσει από το πρώτο σχοινί στο δεύτερο. Η δυσκολία της κατάβασης μεγαλώνει από το γεγονός ότι πολλοί καταρράκτες είναι ελικοειδείς. Για τη διάσχιση του φαραγγιού απαιτούνται 10 με 12 ώρες.

Το Βαλόρεμα δημιουργείται από τα νερά που τρέχουν από την ψηλότερη κορυφή της Οίτης τον Πύργο (2152μ) και από την κορυφή Γρεβενό (2114μ), διασχίζει ένα τμήμα του Εθνικού Δρυμού Οίτης, και πέφτει μετά από μία σχετικά μικρή διαδρομή στο φαράγγι του Γοργοπόταμου.

Για να επισκεφτούμε τον Εθνικό Δρυμό Οίτης περνάμε από το χωριό Δύο Βουνά, πατρίδα του αγωνιστή του 1821 αρματωλού Ιωάννη Δυοβουνιώτη και φτάνουμε στο χωριό Κουμαρίτσι όπου τελειώνει η άσφαλτος. Στη συνέχεια από δασικούς δρόμους προχωράμε μέσα σε δάση, δίπλα σε ρέματα και ανάλογα με τις εποχές του χρόνου είτε θαυμάζουμε τα ζωηρά χρώματα των αγριολούλουδων , είτε την θαυμάσια μονοτονία του χιονιού. Όταν φτάσουμε στο εκκλησάκι Άγιο Πνεύμα, το Βαλόρεμα είναι κοντά. Μπορούμε να συνεχίσουμε είτε με αυτοκίνητο από στενούς χωματόδρομους είτε με τα πόδια μέσα στο ρέμα.

Το πιο εντυπωσιακό τμήμα του ρέματος είναι εκεί που πέφτει στο φαράγγι του Γοργοπόταμου. Η ηρεμία του ρέματος δεν μας είχε προετοιμάσει για το άγριο περιβάλλον που συναντάμε πριν την αρχή του φαραγγιού και την ομορφιά των νερών που πέφτουν και εξαφανίζονται ανάμεσα στα βράχια.

Για φωτογραφίες πατήστε εδώ

Κείμενο-Φωτογραφίες Ντίνος Δημητρακόπουλος