ΝΕΔΩΝΗ πόλη της Καλαμάτας έχει ένα προνόμιο το οποίο μόνο άλλες δύο τρείς ελληνικές πόλεις έχουν, τη διασχίζει ένα ποτάμι, ο Νέδων. Οι πηγές του Νέδοντα είναι ψηλά στον Ταύγετο, πιο πάνω από το χωριό Νέδουσα. Το χειμώνα έχει αρκετό νερό, το καλοκαίρι όμως στερεύει τελείως.

Μέσα στη Καλαμάτα για προφανείς λόγους η κοίτη του είναι κτισμένη. Η διάσχιση, με τους φίλους του Ε.Ο.Σ Καλαμάτας άρχισε λοιπόν λίγο πριν φτάσει το ποτάμι στη πόλη, εκεί που υπάρχει ακόμη η φυσική κοίτη του και έγινε ανάντι. Το συνηθισμένο στα ποτάμια είναι η διάσχιση να γίνεται κατάντι, ώστε να μην μας δυσκολεύει το ρεύμα. Όμως επειδή την εποχή που έγινε η διάσχιση, μέσα Οκτωβρίου, το ποτάμι αλλού ήταν ξερό και όπου είχε νερό ήταν πολύ λίγο, κάναμε μία εξαίρεση στον κανόνα.

 

 

Στην βόρεια άκρη της πόλης, αφού διασχίσουμε τον δρόμο Καλαμάτα-Σπάρτη ακολουθούμε τη δεξιά όχθη και αφού περάσουμε σχετικά εύκολα μία περίφραξη, φθάνουμε στη κοίτη που στο σημείο εκείνο είναι πλατειά και όλο κροκάλες. Σε λίγο αφήνουμε πίσω μας την πόλη, η κοίτη στενεύει, η βλάστηση πυκνώνει και το τοπίο ομορφαίνει. Προχωράμε πότε στην ξερή κοίτη πότε στις όχθες. Ξαφνικά περπατάμε μέσα σε νερό που βγήκε από το πουθενά. Αυτό συμβαίνει συχνά όταν το νερό είναι λίγο. Σε κάποιο σημείο το νερό εξαφανίζεται χωρίς να πέφτει σε καταβόθρα η τρύπα. Η παρουσία νερού ομορφαίνει την πορεία.

Σε λίγο φθάνουμε σε τεχνητό φράγμα, το οποίο είναι αρκετά ψηλό, γύρο στα δέκα μέτρα. Στη διαμορφωμένη δεξιά όχθη, υπάρχουν μικρά σκαλοπάτια χωρίς κουπαστή στη μεριά του κενού. Ανεβαίνουμε άνετα αλλά προσεκτικά. Σε πολύ λίγο φτάνουμε σε δεύτερο φράγμα, ψηλότερο από το πρώτο. Το πρόβλημα είναι ότι τα σκαλιά, όπως και στο πρώτο φράγμα, έχουν κρατήσει χώμα που κατεβάζει το ποτάμι και το πόδι δεν πατάει σταθερά. Επί πλέον στη μέση της σκάλας, έχει φυτρώσει στα τοιχώματα, ένα δένδρο και πρέπει να περάσεις κάτω από τα κλαριά. Ένα μικρό μιστρί με το οποίο ο πρώτος θα καθάριζε τα σκαλιά από το χώμα θα απλοποιούσε τα πράγματα.

Η κοίτη δεν έχει βράχια η δύσκολα σημεία, ούτε έχει εμφανή κλίση και έτσι η διάσχιση του ποταμού είναι μία ευχάριστη βόλτα. Το νερό τώρα είναι περισσότερο και αυτό φυσικά μας ενθουσιάζει. Σε μία διχάλα του ποταμού το νερό έρχεται από δεξιά ενώ αριστερά η κοίτη είναι ξερή. Απογοήτευση. Πρέπει να πάμε αριστερά. Οι φίλοι μας ενημερώνουν ότι το νερό έρχεται από το χωριό Καρβέλι, δεξιά από το δρόμο Καλαμάτας-Σπάρτης και ότι περνάει από ενδιαφέροντα βράχια. Για το βαθμό δυσκολίας υπήρξε διχογνωμία. Πρέπει κάποια άνοιξη να το κατέβουμε έχοντας τον κατάλληλο εξοπλισμό για κάθε ενδεχόμενο.

Το ποτάμι ακολουθεί πορεία παράλληλη με τον δρόμο Καλαμάτα-Σπάρτη, τον οποίο όμως δεν βλέπουμε γιατί περνάει πολύ ψηλά. Ξαφνικά το φαινόμενο με το νερό επαναλαμβάνεται και η πορεία γίνεται πάλι διάσχιση ποταμού. Το τοπίο παραμένει σχεδόν το ίδιο, ευχάριστο αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο. Τέλος, τέσσαρες ώρες μετά την έναρξη της πορείας φτάνουμε στο σημείο το οποίο είχε επιλεγεί για τη έξοδο από το ποτάμι. Είναι η γέφυρα από την οποία περνάει ο δρόμος για το χωριό Νέδουσα.

Μία άλλη επιλογή είναι να πάμε με ιδιωτικό αυτοκίνητο στη Νέδουσα. Αφού περάσουμε το σημείο εξόδου που περιγράφουμε πιο πάνω και αφήσουμε δεξιά μας ένα ωραιότατο γεφύρι πάνω στον Νέδοντα, ακολουθούμε πορεία παράλληλη με το ποτάμι, το οποίο είναι ορατό από το δρόμο. Όταν υπάρχουν πολλά νερά, μετά τη Νέδουσα, μπορεί κανείς να ακολουθήσει προς τα πάνω νερά που έρχονται από τις πηγές του ποταμού. Τώρα ανεβαίνουμε τη πλαγιά του βουνού και η πορεία γίνεται πιο επίπονη. Η ανάβαση γίνεται μέσα από δάσος και είναι αρκετά όμορφη. Τα νερά τρέχουν από πολλές μεριές, αλλά μετά από πορεία δύο τουλάχιστο ωρών από την Νέδουσα δεν φτάσαμε σε κεφαλάρι. Επειδή υπάρχει και η επιστροφή, η διάρκεια της περαιτέρω πορείας εξαρτάται από τη διάθεση, την παρέα και τον διαθέσιμο χρόνο. Πάντως μία εκδρομή στα μέρη πάνω από το χωριό Νέδουσα, δίπλα στα νερά του Νέδοντα είναι μία ευχάριστη απόδραση από την πόλη.


Κείμενο-φωτογραφίες Ντίνος Δημητρακόπουλος

Για φωτογραφίες πατήστε εδώ