To ρέμα της Μαζιάς πηγάζει πριν από τη Μονή Κοντολινάς και χύνεται στο φαράγγι της Ζαρμπάνιτσας, αρκετά ψηλά και αυτός είναι ο λόγος που το περιλάβαμε σε αυτή την ενότητα.
Η πρόσβαση στο ρέμα της Μαζιάς είναι πολύ εύκολη. Λίγο μετά την Καστάνιτσα, στο δρόμο για τον Άγιο Ανδρέα, σε μια αριστερή στροφή υπάρχει στο δεξιό μέρος του δρόμου ευδιάκριτη πινακίδα, Ρέμα Μαζιάς.

Το ρέμα είναι αρκετά συμπαθητικό, χωρίς όμως κάτι το ιδιαίτερο. Ο δρόμος που έχει κατασκευαστεί μέσα στο ρέμα καταστρέφει την ηρεμία του τοπίου και είναι αποτρεπτικό  στοιχείο για τους ασυμβίβαστους λάτρεις της φύσης. Επειδή όμως «ουδέν κακό αμιγές καλού», ο δρόμος βοηθάει τους απλούς φυσιολάτρες να περπατήσουν πάνω από μία ώρα, άνετα δίπλα σε ένα ποταμάκι, απολαμβάνοντας τις όμορφες εικόνες του και ακούγοντας τον ήχο του νερού που τρέχει. Το ρέμα δεν έχει πολύ νερό και η καταλληλότερη εποχή να πάει κανείς είναι μέχρι τις αρχές Μαΐου.

 

Μετά το τέλος του δρόμου η πορεία γίνεται σε πολλά σημεία μέσα στο νερό. Επομένως πρέπει να έχουμε παπούτσια που θα βραχούν και σορτσάκι. Σε αντιστάθμισμα το τοπίο είναι πιο όμορφο. Μετά μισή ώρα περίπου διακρίνεται στο βάθος ένας καταρράκτης. Τα βράχια αριστερά  από τον καταρράκτη είναι ίσως προσβάσιμα, σε έμπειρο αναρριχητή, όμως για τους υπόλοιπους ο καταρράκτης είναι αξεπέραστο εμπόδιο για την συνέχιση της πορείας.
Οι φανατικοί των ρεμάτων έχουν μια δεύτερη ευκαιρία. Δέκα χιλιόμετρα από την Καστάνιτσα,  προσβάσιμη με αυτοκίνητο είναι η Μονή Αγίου Νικολάου Κοντολινάς. Ο χωματόδρομος, βατός και από συμβατικά αυτοκίνητα, διασχίζει ένα ωραιότατο δάσος Το εκκλησάκι στο τέλος του δρόμου μπορεί να είναι το τέλος της βόλτας αλλά και η αρχή της ποταμοδιάσχισης. Αν ακολουθήσουμε το δρόμο δίπλα στο εκκλησάκι μέχρι το τέλος του θα φτάσουμε στο ρέμα. Αν προτιμάμε την περιπέτεια κατεβαίνουμε ελεύθερα την όχθη μέχρι το νερό. Κοντά στη Μονή το ρέμα δεν έχει κανένα πρόβλημα. Όμως επειδή από ψηλά έχουμε δεί ότι στο βάθος το ρέμα μπαίνει σε φαράγγι, τυχόν διάσχιση του ρέματος πρέπει να γίνει από έμπειρη ομάδα και ένα- δυο  σχοινιά ίσως αποδειχθούν πολύτιμα.

Κείμενο-φωτογραφίες Ντίνος Δημητρακόπουλος.

Για φωτογραφίες πατήστε εδώ