Ο Λάδωνας, σύμφωνα με τη Μυθολογία ήταν δράκος με εκατό κεφάλια. Ο Ησίοδος αναφέρει ότι ο Λάδωνας ήταν γιός του Φόρκυος και της Κητούς, ενώ ο Φερεκύδης δέχεται ότι ήταν  γιός του Τυφώνα και της Έχιδνας και  είχε οριστεί από την θεά Ήρα σαν φύλακας των χρυσών μήλων που βρίσκονταν στη νήσο των θεών στη χώρα του Άτλαντα. Τους χρυσούς αυτούς καρπούς των δένδρων φύλαγαν οι Εσπερίδες και για αυτό στην Μυθολογία αναφέρονται σαν τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων, τα οποία πήρε ο Ηρακλής σε ένα από τα κατορθώματα του.


Προβολή ΛΑΔΩΝΑΣ σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Στα νερά του Λάδωνα κολυμπούσε η θεά Δήμητρα και στις όχθες του κυνηγούσε η θεά Άρτεμις. Ο Πάνας, ο τραγοπόδαρος θεός πού λατρεύθηκε κυρίως στην Αρκαδία, αγάπησε την νύμφη Σύριγγα, κόρη του Λάδωνα. Ο Λάδωνας για να την βοηθήσει την μεταμόρφωσε σε καλάμι, ώστε να εξαφανιστεί μέσα στις καλαμιές. Ο Πάνας πράγματι δεν μπόρεσε να βρεί την Σύριγγα και για να παρηγορηθεί έκοψε ένα καλάμι, το οποίο μετέτρεψε στο μουσικό όργανο σύριγγα.

Ο Λάδωνας έχει μήκος 75 χλμ, πηγάζει κοντά στο χωριό Λυκούρια και χύνεται στον Αλφειό. Στο τελευταίο τμήμα του που είναι παράλληλο με τον ποταμό Ερύμανθο, ο οποίος και αυτός χύνεται στον Αλφειό, δέχεται τα νερά του ποταμού Τουθόα. Σχετικά με τις πηγές του Λάδωνα ο Παυσανίας στα Αρκαδικά σημειώνει ¨Μετά πενήντα στάδια από τη Λυκούρια, έφτασα στις πηγές του Λάδωνα¨. Σήμερα, στο σημείο περίπου που αναφέρει ο Παυσανία υπάρχει ένα μεγάλο κεφαλάρι, στο μέγεθος μικρής λίμνης. Στο σημείο αυτό κατά πάσα πιθανότητα αναβλύζουν τα νερά τα οποία αποστραγγίζονται από την πεδιάδα του Φενεού, μέσα από καταβόθρες που βρίσκονται στις υπώρειες του βουνού Σαιτάς.

Στη συνέχεια ο Λάδωνας περνάει κάτω από το δρόμο Λεβίδι-Καλάβρυτα και δέχεται τα νερά του Αροάνιου που έχει τις πηγές του στο χωριό Πλανητέρο και του Τράγου που πηγάζει από ένα μεγάλο κεφαλάρι στην άκρη του χωριού Παναγίτσα. Αν και αρκετά μακριά από τις πηγές του Λάδωνα και σε αυτό το κεφαλάρι αναβλύζουν νερά που έρχονται υπόγεια μέσα από τα βουνά από την πεδιάδα του Φενεού. Μετά ο Λάδωνας στρίβει αριστερά, αφήνει πίσω του τον δρόμο για Τριπόταμα-Λαμπεία-Λάλα και συνεχίζει σε ομαλό πεδίο μέχρι την τεχνητή λίμνη, που σχηματίστηκε όταν το φράγμα έκλεισε το ποτάμι στο στενότερο σημείο του, ανάμεσα στα βουνά.

Το τμήμα αυτό του ποταμού θα το ονομάσουμε Λάδωνας Α΄. Επειδή έχει πολύ νερό ακόμη και το καλοκαίρι είναι κατάλληλο για rafting. Δίπλα στο ποτάμι υπάρχουν οι εγκαταστάσεις της εταιρείας Eco-Action η οποία οργανώνει καταβάσεις του ποταμού με rafts, αλλά και άλλες δραστηριότητες στη φύση. Πριν την διασταύρωση για το χωριό Δάφνη υπάρχει παράκαμψη, άσφαλτος, που πάει συντομότερα στη λίμνη και περνάει δίπλα στις εγκαταστάσεις της Eco Action.

Αφού περάσουμε χωματόδρομο που φεύγει αριστερά και μας οδηγεί στο γεφύρι της Κυράς, φτάνουμε στη λίμνη, Ο δρόμος .για αρκετή ώρα μένει κοντά στη λίμνη και ο ταξιδιώτης απολαμβάνει ένα ωραιότατο τοπίο. Μπροστά η λίμνη ¨κι όλο τριγύρω ανήφοροι στα βουνά¨ όπως λέει ο ποιητής.  Σε διασταύρωση αριστερά πάμε για Τρόπαια-Λαγκάδια και δεξιά για Δήμητρα-Κοντοβάζαινα.

Πολύ κοντά στο φράγμα υπάρχει το γεφύρι στη θέση Πήδημα, κτισμένο στα τέλη του 19ου αιώνα, πάνω από το οποίο περνάει ο δρόμος Τρόπαια-Κοντοβάζαινα. Το τμήμα του ποταμού από αυτό το γεφύρι μέχρι το γεφύρι του χωριού Δήμητρα θα το ονομάσουμε Λάδωνας Β΄. Από την άκρη του γεφυριού υπάρχει η δυνατότητα πρόσβασης στο ποτάμι. Πριν αρχίσουμε την διάσχιση, πηγαίνουμε λίγο ανάντι για να παρατηρήσουμε με άνεση το γεφύρι, γιατί όταν είσαι στο δρόμο το γεφύρι πολύ λίγο φαίνεται. Από την αρχή της διάσχισης το ποτάμι μας αυτοπαρουσιάζεται. Η κοίτη είναι αρκετά πλατιά και την καλύπτει ολόκληρη μία λίμνη. Οι όχθες είναι γεμάτες πλατάνια. Ήδη από την πρώτη λίμνη μπαίνουμε στο νερό μέχρι τη μέση. Το νερό είναι κρύο αλλά δεν χρειάζεται στολή νεοπρέν γιατί η ημέρα είναι ζεστή και η παρουσία του ήλιου έντονη. Σε πολύ λίγο φτάνουμε σε δεύτερη λίμνη, αρκετά μεγάλη. Εδώ χρειάζεται να κολυμπήσουμε. Αυτό θα επαναληφθεί άλλες τρεις-τέσσερες φορές. Κάπου στην αριστερή όχθη διακρίνουμε ένα κτίριο, αλλά το αγνοούμε και συνεχίζουμε στο ποτάμι. Αφού περάσουμε μικρά καταρρακτάκια στην αριστερή όχθη, η κοίτη πλαταίνει και το νερό τρέχει αριστερά και δεξιά μας. Επειδή και η βλάστηση έχει πυκνώσει, ακολουθούμε το νερό.

Όταν δεξιά μας βλέπουμε τη χαράδρα που κατεβαίνει από το χωριό Βάχλια, έχουμε κάνει τη μισή διαδρομή. Τώρα έχουμε το κλασικό ποτάμι, αρκετό νερό στην κοίτη και οι όχθες ομαλές ώστε να περνάμε από αυτές. Το τοπίο όμως αρκετά συνηθισμένο. Ανάλογα τη μορφολογία του εδάφους περπατάμε πότε στη αριστερή και πότε στην δεξιά όχθη. Όταν φτάσουμε σε λίμνη με πολλά μέτρα μήκος, μένουμε επίμονα στη δεξιά όχθη. Μπροστά μας υπάρχουν τώρα βράχια αλλά συνεχίζουμε μέχρι να τελειώσουν. Υπάρχει άνετο κατέβασμα στο νερό. Στο σημείο αυτό υπάρχει μία τεράστια κατολίσθηση που έχει κατεβάσει τεράστια βράχια στο ποτάμι. Περνάμε άνετα ανάμεσα από τους βράχους χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα. Δεξιά μας κατεβαίνουν από τα βράχια υδροχαρή φυτά και όταν υπάρχουν πολλά νερά με τα καταρρακτάκια να τρέχουν ανάμεσα στα φυτά, το θέαμα θα είναι καταπληκτικό.

Τώρα το νερό είναι πάλι βαθύ και περνάμε κολυμπώντας για λίγο στην αριστερή όχθη, όπου θα μείνουμε μέχρι το τέλος της διάσχισης, που δεν είναι μακριά. Η κοίτη έχει μεγαλώσει και διακρίνουμε από μακριά το γεφύρι της Δήμητρας, με τα δύο τόξα. Το τοπίο είναι καταπληκτικό, το ποτάμι πλατύ και ήρεμο, η βλάστηση όσο πρέπει πυκνή, το γεφύρι εντυπωσιακό. Ανεβαίνουμε την αριστερή όχθη και βρισκόμαστε στην αριστερή άκρη του γεφυριού.

Η διάσχιση αυτού του τμήματος του Λάδωνα έχει το καλό ότι δεν χρειάζεται δεύτερο αυτοκίνητο, δεδομένου ότι επιστρέφουμε στο σημείο από το οποίο ξεκινήσαμε. Από την άλλη η επιστροφή κρατάει αρκετά, γύρο στη μιάμιση ώρα και είναι επίπονη γιατί από το ποτάμι ανεβαίνουμε ψηλά. Όμως η διαδρομή είναι εντυπωσιακά όμορφη και έτσι χαλάλι η κούραση. Αμέσως μετά την γέφυρα ακολουθούμε μονοπάτι. Υπάρχουν δύο κούκοι αλλά το μονοπάτι είναι εμφανές. Μετά τις πρώτες στροφές του μονοπατιού υπάρχει διακλάδωση που φεύγει αριστερά και πάνω, ενώ μπορούμε να ακολουθήσουμε το μονοπάτι που πάει ευθεία. Η αριστερή διακλάδωση έχει το πλεονέκτημα ότι περπατάμε περισσότερη ώρα σε καλογραμμένο μονοπάτι, μέσα σε πυκνή βλάστηση. Μόνο προς το τέλος του μονοπατιού, όταν φτάνουμε σε ερείπια κτίσματος θέλει λίγο προσοχή, αλλά ο χωματόδρομος είναι κοντά και δεν υπάρχει περίπτωση να χαθείτε. Μετά ακολουθούμε τον χωματόδρομο προς τα αριστερά και φτάνουμε στην άσφαλτο, αρκετά ψηλότερα από το γεφύρι στη θέση Πήδημα όπου έχουμε αφήσει το αυτοκίνητο.

Η διάσχιση του Λάδωνα Β΄ διαρκεί περίπου τέσσερες ώρες και η επιστροφή περίπου μιάμιση ώρα σε μονοπάτι, χωματόδρομο και λίγη άσφαλτο. Β.Δ. Α΄  Πρέπει όμως να μη ξεχνάμε ότι υπάρχει πολύ κολύμπι. Eαν η μετάβαση γίνει με ιδιωτικά αυτοκίνητα, γίνεται από την Αθήνα αυθημερόν.

Υπάρχει και η δυνατότητα για μία ωραία και άνετη πεζοπορία με λίγο ποτάμι. Αφήνουμε το αυτοκίνητο εκεί που αρχίζει ο χωματόδρομος, τον οποίο ακολουθούμε. Προσέχουμε για μικρό πλάτωμα δεξιά με εικονοστάσι. Από εκεί ψάχνουμε το μονοπάτι, ακολουθώντας στην αρχή τον γκρεμισμένο τοίχο του κτίσματος. Αν βρούμε εκεί το μονοπάτι το ακολουθούμε μέχρι το ποτάμι. Τώρα αν προσπεράσουμε το πλάτωμα, συνεχίζουμε στον χωματόδρομο. Αγνοούμε οποιοδήποτε χωματόδρομο πάει δεξιά. Φτάνουμε σε εκκλησάκι με πηγή. Συνεχίζουμε στον χωματόδρομο. Δεν αγχωνόμαστε που περπατάμε αρκετή ώρα γιατί το μονοπάτι-μικρός δρόμος που φεύγει δεξιά και κάτω θα το δούμε οπωσδήποτε. Μετά λίγη ώρα φτάνουμε σε πλάτωμα με ερείπια κτισμάτων. Αν δεν προσέξαμε την αρχή του μονοπατιού πριν το πλάτωμα, ψάχνουμε στη κοντινή στο μονοπάτι άκρη του πλατώματος, όπου από μικρή κατολίσθηση κατεβαίνουμε προσεκτικά. Σε πέντε μέτρα φτάνουμε σε καλογραμμένο μονοπάτι. Σε δεκαπέντε λεπτά, φτάνουμε στο ποτάμι. Αν πάμε ανάντι, μετά 200 περίπου μέτρα δεν υπάρχει η δυνατότητα να συνεχίσουμε στις όχθες και πρέπει να μπούμε στο ποτάμι η να γυρίσουμε πίσω. Όμως και μόνο για το τοπίο κοντά στη γέφυρα και τη διαδρομή στο μονοπάτι αξίζει να κάνουμε την συγκεκριμένη εξόρμηση.

Το ποτάμι φυσικά συνεχίζει την πορεία του και μετά το γεφύρι της Δήμητρας περνάει κοντά από το χωριό Κάτω Σπάθαρη. Το τμήμα αυτό του ποταμού θα το ονομάσουμε Λάδωνα Γ΄ και οι πληροφορίες από ντόπιους είναι ότι η διάσχιση του έχει δυσκολίες. Αν υπολογιστεί και η μεγάλη διάρκεια της διάσχισης που υπολογίζεται σε 7 ώρες περίπου, πλέον μιάμιση ώρα μέχρι να κατεβούμε στο ποτάμι η διάσχιση αυτή πρέπει να προετοιμαστεί με προσοχή.

 

Κείμενο-φωτογραφίες Ντίνος Δημητρακόπουλος

Για φωτογραφίες ΠΟΤΑΜΙ ΛΑΔΩΝΑΣ πατήστε εδώ

Για φωτογραφίες ΠΗΓΕΣ ΛΑΔΩΝΑ πατήστε εδώ