ΤΡΙΠΟΤΑΜΑ – ΡΕΜΑ ΛΑΜΠΕΙΑΣ

Στα Τριπόταμα το ποτάμι έχει μαζέψει αρκετό νερό και η διάσχιση του αρχίζει από εκεί. Μέσα στο χωριό οι όχθες είναι κτισμένες με πέτρες και κατεβαίνουμε αρκετά σκαλιά μέχρι να φτάσουμε στο νερό. Στο σημείο αυτό το ποτάμι είναι αρκετά πλατύ, αλλά ρηχό. Μετά το χωριό το ποτάμι διασχίζει ένα επίπεδο οροπέδιο και οι όχθες φαίνονται αδιαπέραστες εξαιτίας της πυκνής βλάστησης. Το τοπίο δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο, αλλά η διαδρομή είναι ευχάριστη και χωρίς καμία δυσκολία. Σιγά σιγά το οροπέδιο στενεύει και τα βουνά αριστερά και δεξιά από το ποτάμι φαίνονται να πλησιάζουν. Πριν από τα δύσκολα μία ευχάριστη έκπληξη. Από πηγή σε βράχο σε ύψος τρία περίπου μέτρα πέφτει πολύ νερό. Ακόμα και αν έχεις νερό, το αδειάζεις και γεμίζεις από το νερό του βράχου.


Τώρα η κοίτη του ποταμού έχει μεγάλες πέτρες αλλά είναι βατή. Οι όχθες τώρα είναι κατάφυτες από πλατάνια. Φτάνουμε γυμνό κορμό πεσμένο κάθετα στο ποτάμι και σε ύψος περίπου 1,50 μ από το νερό. Ο κορμός είναι αρκετά μεγάλος ώστε οι τολμηροί να προσπαθήσουν να περάσουν πάνω του από τη μία όχθη στην άλλη περπατώντας. Οι υπόλοιποι θα περάσουν καθιστοί. Οι όχθες ξαφνικά έγιναν βράχινες και απότομες, το ποτάμι όμως κυλάει ομαλά και δεν δημιουργεί προβλήματα. Και φτάνουμε στις σκάλες. Οι όχθες έχουν δυσκολέψει. Ευτυχώς ακόμη η κοίτη του ποταμού πατιέται. Μάλιστα μπορείς να παίξεις με τα νερά.
Όμως έρχονται και τα δυσκολότερα. Το ποτάμι περνάει από απότομες σκάλες και σχηματίζει διαδοχικά S. Θεωρούμε ότι είναι ασφαλέστερο να βαδίσουμε στην όχθη παρά μέσα στο ποτάμι. Τότε όμως πέφτουμε από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη. Τα βράχια της όχθης, τα οποία είναι μάλλον ασβεστολιθικά, έχουν σχήμα τεράστιων πλακών οι οποίες όμως δεν είναι οριζόντιες αλλά κατακόρυφες. Οι πλάκες φυσικά δεν έχουν το ίδιο ύψος, πρέπει να πατάς από βράχο σε βράχο και για να μη χάσεις τη ισορροπία σου πρέπει να περπατάς γρήγορα. Αυτό το ασυνήθιστο περπάτημα σε κουράζει, όταν όμως κοιτάς το ποτάμι εγκαταλείπεις τη σκέψη ότι μπορείς να περπατήσεις μέσα στη κοίτη. Τώρα καταλαβαίνεις γιατί όσοι ασχολούνται με το Kayak έχουν χαρακτηρίσει τον Ερύμανθο, ανάλογα βέβαια με την εποχή που γίνεται η διάσχιση, σαν πάρα πολύ δύσκολο ποτάμι, βαθμός δυσκολίας 4 και 5 WW.
Πρέπει να ομολογήσουμε ότι εκτός από την ομορφιά του ποταμού πού αφρίζει μέσα στην κοίτη του λες και προσπαθεί να ελευθερωθεί από τα δεσμά της φύσης, η διαδρομή δεν έχει κάτι το εξαιρετικό. Περίπου έξη ώρες από την έναρξη της πορείας φτάνουμε στο Παραλογγίτικο γεφύρι. Το γεφύρι αυτό ένωνε το χωριό Παραλογγοί που βρίσκεται στη Αρκαδία με τα απέναντι χωριά της Ηλείας. Το γεφύρι, που κτίστηκε το 1877 από Λαγγαδινούς μάστορες, έχει ύψος 18 μέτρα και ίσο πλάτος και αυτή η αρμονία του χαρίζει μία ξεχωριστή ομορφιά. Εάν η κούραση από τη διάσχιση του ποταμού αρχίζει να βαραίνει τα πόδια, ανεβαίνουμε από το ποτάμι στο γεφύρι, όπου παίρνουμε το μονοπάτι που έχει κατεύθυνση προς την Ηλεία, δηλαδή ανηφορίζει τη δεξιά όχθη. Το μονοπάτι που είναι αρκετά στενό αλλά καλογραμμένο, χωρίς να είναι σημαδεμένο, αφού περάσει από το χείλος μιάς κατολίσθησης χάνεται. ΄Ομως από εκεί, εάν πάμε ευθεία απάνω, οπωσδήποτε σε λιγότερο από μισή ώρα θα συναντήσουμε το δρόμο Τριπόταμα-Λαμπεία, κοντά στη πρώτη ταμπέλα της Δ.Ε.Η. που αναφέρει την ύπαρξη Υ.Η. Σταθμού. Υπάρχει και δεύτερη ταμπέλα πιο ψηλά κοντά στη Λαμπεία.
Εάν αντίθετα συνεχίσουμε, σε μικρό χρονικό διάστημα στην αριστερή όχθη θα διακρίνουμε το ίχνος ενός καταρράκτη που όμως δεν έχει νερό. Εξυπακούεται ότι η διάσχιση αυτού του τμήματος γίνεται μόνο καλοκαίρι. Η πορεία συνεχίζεται είτε μέσα είτε έξω από το ποτάμι και σε μία ώρα περίπου δεξιά υπάρχει μικρός καταρράκτης γύρο στα έξη μέτρα ο οποίος σχηματίζεται από τα νερά του ρέματος της Λαμπείας. Εκεί τελειώνει η διάσχιση του ποταμού Ερύμανθου Α΄ που διαρκεί περίπου επτά ώρες.
Επειδή ο καταρράκτης παρά το μικρό του ύψος δεν ανεβαίνεται, προχωράμε λίγο, τον παρακάμπτουμε από αριστερά και βρισκόμαστε ακριβώς πάνω του. Μετά συνεχίζουμε για λίγα μέτρα και φτάνουμε σε δρόμο τον οποίο προσεγγίζουμε από τη δεξιά όχθη. Εκεί είτε έχουμε αφήσει αυτοκίνητο τύπου Jeep , είτε προχωράμε γύρο στη μισή ώρα και βρίσκουμε συμβατικό αυτοκίνητο που πάει μέχρι τα μισά του δρόμου, είτε στη χειρότερη περίπτωση μετά μία ώρα φτάνουμε στο δρόμο που αναφέραμε πιο πάνω. Επομένως συνολικά για τον Ερύμανθο Α΄ να υπολογίζουμε οκτώ ώρες.

 

Κείμενο-φωτογραφίες Ντίνος Δημητρακόπουλος.

Για φωτογραφίες πατήστε εδώ