Η περιοχή του Δάσους της Σκιρίτιδας απ' όπου πηγάζει ο ποταμός Ευρώτας βρίσκεται στα νότια του νομού Αρκαδίας καταλαμβάνοντας μια έκταση 40.000 στρεμμάτων. Το υψόμετρο της έκτασης κυμαίνεται μεταξύ 650 μ. και 1100 μ. Η καταπράσινη αυτή περιοχή έχει βόρεια το Μαίναλο, δυτικά τον Ταΰγετο, ανατολικά τον Πάρνωνα και νότια το άνοιγμα μεταξύ του Πάρνωνα και του Ταΰγετου όπου βρίσκεται και η πεδιάδα της Σπάρτης.

Στις δασωμένες πλαγιές φωλιάζουν τα χωριά Αλεποχώρι - Κερασιά - Βλαχοκερασιά - Κολλίνες και Καλτεζές. Εδώ βρισκόταν ο παλιός δρυμός της Σκιρίτιδας που σύμφωνα με τις διηγήσεις των προγόνων μας διατηρούνταν ακέραιος και παρθένος ως την αρχή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Αποτελούνταν από αιωνόβιες δρυς ηλικίας ως και 110 ετών. Στην Ελληνική Επανάσταση ο Δρυμός καταστράφηκε. Μετά την καταστροφή του τα γονιμότερα τμήματά του αρχικά καλλιεργήθηκαν με αμπέλια και αργότερα με σιτηρά σε έκταση 13.000 στρεμμάτων. Τα υπόλοιπα ήταν πετρώδη, άγονα ή κατά τόπους σκεπασμένα από ρείκια, αφάνες και κουμαριές. Το 1910 πρώτοι οι κάτοικοι της Βλαχοκερασιάς και της Κερασιάς άρχισαν να αναδασώνουν τα μέρη γύρω από τα χωριά τους. Στην αρχή οι μαθητές των σχολείων και αργότερα οι ίδιοι οι κάτοικοι με προσωπική εθελοντική εργασία. Το όνειρο της αναδάσωσης πραγματοποιήθηκε το 1976 από τον δασολόγο Αναστάσιο Στεφάνου. Χάρη στην καταλληλότητα του εδάφους η καστανιά και η μαύρη πεύκη ήταν τα δέντρα που έδειξαν το μελλοντικό δρόμο της αναδάσωσης. Από εδώ ξεκινά να κυλά τα νερά του, ο ποταμός Ευ ρώτας, διανύοντας πορεία 82 χιλιομέτρων μέχρι να τα εκβάλλει στον Λακωνικό κόλπο. Στην αρχή του ποταμού βρίσκεται φράγμα για την υδροδότηση μέρους της περιοχής. Τα τελευταία χρόνια, βορειοδυτικά της Βλαχοκερασιάς λειτουργεί αιολικό πάρκο. Η περιοχή που περιγράφουμε ανήκει στο δήμο Σκιρίτιδας με έδρα τη Βλαχοκερασιά.

Το μονοπάτι είναι 14 χιλιόμετρα και η διάρκεια της διάσχισής του κυμαίνεται από 6 έως 8 ώρες. Αυτή η διακύμανση οφείλεται στο κατά πόσο αφιερώνει κανείς χρόνο, στα ενδιαφέροντα σημεία που βρίσκει στη διαδρομή. Είναι εντελώς καινούριο δεν αφορά κάποιο παλιό μονοπάτι που ένωνε χωριά, ούτε σε οδηγεί στην κατάκτηση κάποιας βουνοκορυφής. Η διαδρομή σχεδιάστηκε με σκοπό τη γνωριμία ενός μέρους, του πανέμορφου τοπίου που εκτείνεται γύρω από το χωριό Βλαχοκερασιά. Το τοπίο αυτό περιλαμβάνει μία περιοχή του δάσους της Σκιρίτιδας, τους άγνωστους τόπους όπου ξεκινά να κυλά τα νερά του ο ποταμός Ευρώτας και τα υψώματα (γύρω στα 1080 μ.) από όπου μπορεί να αγναντέψει κανείς την ομορφιά του τοπίου. Από αυτήν, τα 4 χλμ. περνούν μέσα από το πυκνό δάσος, τα 6 χλμ ακολουθούν το ποτάμι και παραποτάμους και τα υπόλοιπα 4 χλμ. περνούν από τη ράχη ενός υψώματος που αποτελεί το μπαλκόνι της περιοχής. Η διαδρομή έχει κυκλικό σχήμα, ξεκινά από τα ανατολικά του χωριού συνεχίζει νότια και ξαναγυρίζει από τη δυτική του πλευρά. Η συνολική υψομετρική διαφορά είναι 430 μέτρα. Η πορεία μας κατανέμεται, 5 χιλιόμετρα περίπου πάνω σε αγροτικό δρόμο και τα υπόλοιπα σε μονοπάτι. Η χάραξη και διαμόρφωση του μονοπατιού μέσα σε αυτήν την πυκνή βλάστηση, έγινε με σεβασμό στη φύση. Ο επισκέπτης θα περάσει από παλιά αυλάκια που τροφοδοτούσαν γούρνες για το πότισμα των περιβολιών, θα περπατήσει πάνω σε αυλάκια νερόμυλων και νεροτριβών, εγκαταλειμμένα χωράφια, τοπία που έχουν να πατηθούν από άνθρωπο πάνω από 30 χρόνια αλλά και περιοχές που δεν αποτελούσαν πέρασμα ποτέ για άνθρωπο. Ακόμη και. οι ντόπιοι βλέπουν εδώ εικόνες που δεν τις έχουν ξαναδεί. Τα ξεχασμένα οπωροφόρα δέντρα και οι κληματαριές που έχουν γίνει ένα με την πυκνή βλάστηση, πάντα έχουν κάτι να μας κεράσουν από τους καρπούς τους. Τα νερά των πηγών ζωντανεύουν το τοπίο μέσα στις δύσβατες ρεματιές και έρχονται να συναντήσουν το ποτάμι. Στο πέρασμα τους δημιουργούν μικρούς καταρράχτες και λιμνούλες που δύσκολα αντιστέκεται κανείς στην πρόσκλησή τους να δροσιστεί σε αυτές. Με οδηγό το μεράκι και αρκετή υπομονή μετά από προσπάθειες πολλών ημερών, όπου χρειάστηκαν αρκετές ώρες, ανοίχτηκε αυτό το μονοπάτι το οποίο μπορούν να επισκεφτούν όλοι, όσοι αγαπούν τη φύση. Χρειάζεται βέβαια να βελτιωθεί η σηματοδότηση και να αναδειχθούν οι νέες πηγές του.

Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ

Έχουμε αφήσει την Τρίπολη και κατευθυνόμαστε προς τη Σπάρτη. Μετά το οροπέδιο της Τεγέας ανηφορίζουμε, φτάνοντας σε λίγο, στο ψηλότερο σημείο (900 μ.) του δρόμου. Είμαστε 20 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και στο βενζινάδικο που συναντάμε ακολουθούμε στη διασταύρωση το δρόμο δεξιά προς Κερασιά - Βλαχοκερασιά - Κολλίνες. Είναι ο δρόμος που θα μας οδηγήσει στο μονοπάτι. Το τοπίο είναι καταπράσινο, περνάμε από όμορφες γωνιές που μπορεί κανείς να ξεκουραστεί, κάτω από την παχιά σκιά των πλατανιών και να δροσιστεί από τις πηγές που συναντά. Περνώντας από τα διάσπαρτα σπίτια της Κερασιάς μέσα στην καταπράσινη πλαγιά δε θα καταλάβουμε πότε βρεθήκαμε στα πρώτα σπίτια της Βλαχοκεραοιάς. Τα χωριά είναι σχεδόν το ένα συνέχεια του άλλου. Εδώ το υψόμετρο είναι 960 μ. Η αφετηρία του μονοπατιού βρίσκεται στα πρώτα μαγαζιά του χωριού. Αριστερά του δρόμου, απέναντι από τα πλατάνια έχει άνοιγμα που καλύπτει παλιό ρέμα. Αφού γεμίσουμε τα παγούρια μας με νερό, θα ακολουθήσουμε το δρόμο (ανατολική κατεύθυνση) ο οποίος στην αρχή για λίγα μέτρα είναι άσφαλτος και μετά γίνεται αγροτικός. Βγαίνουμε πολύ γρήγορα από το χωριό και ανηφορίζουμε, κάτω από αιωνόβιες καστανιές. Μετά από 15 λεπτά πορείας, ακολουθούμε δεξιά μας (νότια) άλλο μικρό αγροτικό δρόμο που διασχίζει χωράφια με καστανιές. Μπαίνουμε στη συνέχεια αριστερά σε μονοπάτι μέσα σε πυκνό δάσος με πεύκα. Το πέρασμά μας σ' αυτό είναι σύντομο, 10 λεπτά περίπου, για να συναντήσουμε στη συνέχεια τον κεντρικό δρόμο που ενώνει τη Βλαχοκερασιά με τις Κολλίνες. Έχουμε περάσει κάθετα αυτόν το δρόμο μέσα σε περιβάλλον από πεύκα και καστανιές συνεχίζοντας σε δασικό δρόμο. Σε λίγα μέτρα ακολουθούμε δεξιά μας άλλον αγροτικό δρόμο που κατηφορίζει μέσα στο δάσος καταλήγοντας σε άνοιγμα που είναι χωράφι με καστανιές. Το άνοιγμα αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να απολαύσουμε το μωσαϊκό των χρωμάτων που μας προσφέρει η ποικιλία των δέντρων στο φθινοπωρινό τοπίο. Στο επάνω μέρος του χωραφιού (αριστερά μας στη δασωμένη πλαγιά) ξεκινά μονοπάτι τραβερσάροντας στην πλαγιά. Το μονοπάτι που είναι πρόσφατα ανοιγμένο είναι εμφανές και σηματοδοτημένο. Ελίσσεται μέσα σε πυκνό δάσος κυρίως από πεύκα και καστανιές.Έχει μικρές υψομετρικές διαφορές χρειάζεται όμως προσοχή για να μη χάσει κανείς τα σημάδια μέσα στην πυκνή βλάστηση. Μετά από 1 ώρα και 30' περίπου σε συνεχή σκιά με ατέλειωτες εικόνες από την ποικιλία των φυτών και μανιταριών που συναντάμε, η διαδρομή στο δάσος τελειώνει, συναντώντας αγροτικό δρόμο που έρχεται από το χωριό. Περπατάμε λίγα μέτρα πάνω σε αυτόν (βόρεια κατεύθυνση) για να ακολουθήσουμε αμέσως μετά άλλο δευτερεύοντα αγροτικό δρόμο (αριστερά μας) που κατηφορίζει προς το ποτάμι. Το κελάρυσμα του νερού μας καλωσορίζει προδιαθέτοντάς μας για την εικόνα που θα συναντήσουμε. Το τοπίο αλλάζει, τα πυκνά πλατάνια, οι ιτιές, τα καλάμια και η παρουσία του νερού μας δίνουν άλλη αίσθηση. Ακολουθούμε τη ροή του ποταμού και σε μικρό διάστημα βγαίνουμε για λίγο από αυτό (δεξιά μας) πάνω σε φαρδύ μονοπάτι όπου περνά αγωγός ο οποίος χρησιμοποιείται για την υδροδότηση του χωριού. Μετά από πορεία 15 λεπτών, μέσα σε πλατάνια, βελανιδιές, γαύρους και ιτιές, ξεπροβάλλει αριστερά μας, μέσα στην πυκνή βλάστηση, λίμνη που δημιουργείται από το τεχνητό φράγμα. Συνεχίζουμε σε μονοπάτι δεξιά μας που περνά κάθετα παραπόταμο σκοτεινιασμένο από την πυκνή σκιά, για να βγει σύντομα σε αγροτικό δρόμο. Η παρουσία του ερειπωμένου νερόμυλου που συναντάμε θα μας προξενήσει το θαυμασμό για την τέχνη και το μεράκι των μαστόρων της εποχής του. Συνεχίσουμε για λίγο στο δρόμο και στην πρώτη στροφή (αριστερά) θα ακολουθήσουμε μονοπάτι που κατηφορίζει ξανά στο ποτάμι. Η ροή του νερού γίνεται περισσότερη, χωρίς όμως να προβληματιζόμαστε για το πώς θα περάσουμε στην απέναντι όχθη, όσες φορές κι αν αυτό χρειαστεί. Για φωτογραφίες πατήστε εδώ

Δεν αργούμε, να βγούμε για λίγο από το ποτάμι, ακολουθώντας παλιό αυλάκι και να ξανακατεβούμε αμέσως μετά ο' αυτό. Στη συνέχεια ακολουθούμε το μονοπάτι δίπλα στο ποτάμι. Το ενδιαφέρον είναι μεγάλο από την πυκνή βλάστηση και τη συνεχή παρουσία του νερού δημιουργώντας όμορφες εικόνες. Περνάει από εγκαταλειμμένα λιβάδια, ερειπωμένους μύλους και νεροτριβές που τα σημάδια δείχνουν ότι πριν 50 χρόνια αυτά ήταν γεμάτα ζωή. Θα μας χρειαστούν τουλάχιστον δύο ώρες πορείας σε αυτό το τοπίο για να φτάσουμε σε εγκαταλειμμένο χωράφι όπου δεξιά μας κατηφορίζει στενός παραπόταμος. Αφού διασχίσουμε τον αγροτικό δρόμο που συναντάμε ανηφορίζουμε στο άνοιγμα που ακολουθεί την κοίτη του παραπόταμου μέσα σε πυκνή βλάστηση. Εδώ το μονοπάτι έχει για πρώτη φορά ανοιχτεί. Οι εικόνες είναι πρωτόγνωρες ακόμη και για τους ντόπιους, με αρκετούς μικρούς καταρράκτες και λιμνούλες και τα δέντρα να σκεπάζουν το μονοπάτι ώοτε να μην μπορείς να δεις τον ουρανό. Όλα αυτά σου θυμίζουν ζούγκλα. Μετά από μια ώρα περίπου σε αυτό το περιβάλλον, που σε μερικά σημεία χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε και τα χέρια μας για να σκαρφαλώσουμε και να διαβούμε μικρά περάσματα, φτάνουμε, στη χτισμένη πηγή του Μελισσιού κάτω από το αιωνόβιο πλατάνι. Αφού ξεκουραστούμε και απολαύσουμε το δροσερό νερό της, ανηφορίζουμε στον αγροτικό δρόμο (σε βόρεια κατεύθυνση) για να βγούμε στη ράχη δίπλα στις επιβλητικές ανεμογεννήτριες που υψώνονται στις γύρω βουνοκορφές και αποτελούν το αιολικό πάρκο της περιοχής. Ακολουθώντας τον αγροτικό δρόμο που ανηφορίζει στο ύψωμα, μέσα από χωράφια με καστανιές συναντάμε το όμορφο ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία. Εδώ σταματάμε διότι η εικόνα έρχεται να συμπληρώσει αυτό που έλλειπε στην έως τώρα διαδρομή, δηλαδή το μπαλκόνι για να δούμε τη γύρω περιοχή. Βόρεια, βλέπουμε τις βουνοκορφές με τις ανεμογεννήτριες και στο βάθος το Μαίναλο. Ανατολικά φαίνεται και το Αρτεμίσιο, πιο δεξιά μας η βόρεια κορυφογραμμή του Πάρνωνα και νότια ένα μεγάλο τμήμα του δάσους της Σκιρίτιδας και μέρος της διαδρομής μας, ενώ στο βάθος φαίνεται όλη η κορυφογραμμή του Ταϋγέτου. Δυτικά η χαράδρα που ακολουθεί το ποτάμι και στο βάθος η Τσεμπερού και πιο πέρα το Αύκαιο όρος. Μετά από εδώ, ακολουθούμε τον αγροτικό δρόμο κατηφορίζοντας, ώστε σε 20 λεπτά περίπου, να δούμε τα πρώτα σπίτια της Βλαχοκερασιάς όπου κυριαρχεί η μεγάλη πέτρινη εκκλησία με το ψηλό καμπαναριό της.

INFO

Το μονοπάτι είναι 14 χιλιόμετρα Νερό βρίσκουμε στην αφετηρία αλλά και σε πηγές στη διαδρομή.
Τα 80 % της διαδρομής είναι υπό σκιά. Οι προτεινόμενες εποχές για επίσκεψη, είναι από την Άνοιξη έως το Φθινόπωρο όχι όμως βροχερές μέρες διότι μέρος της διαδρομής περνά από ποτάμι

Ο χρόνος πορείας κυμαίνεται από 6-8 ώρες
Η συνολική υψομετρική διαφορά είναι 430 μέτρα

Η πορεία είναι καταγεγραμμένη με GPS
Το μονοπάτι έχει καλή σήμανση με κόκκινα σημάδια

Το χωριό Βλαχοκερασιά βρίσκεται νότια του νομού Αρκαδίας απέχει από την Αθήνα 195 km - από την Τρίπολη 22 km και από τη Σπάρτη 42 km
Το χωριό διαθέτει ξενώνα - ταβέρνες

Κείμενο - Τάσος Μήτσιος

Φωτογραφίες Ντίνος Δημητρακόπουλος

Για φωτογραφίες πατήστε εδώ