Ο Παυσανίας στα Αρκαδικά αναφέρει τρία περάσματα  από την Αργολίδα στην Αρκαδία Το πρώτο, των Υσιών (Αχλαδόκαμπος), ακολουθεί τον δρόμο πάνω από το Παρθένιον όρος προς την Τεγέα και την Τρίπολη. Απ’ αυτό μπήκε ο Παυσανίας στην Αρκαδία και αφού περιηγήθηκε σε όλη την περιοχή έφυγε από το ίδιο πέρασμα. Τα άλλα δύο  περάσματα οδηγούν στην Μαντινεία, το ένα μέσω του περάσματος της Κλίμακος και το άλλο μέσω του περάσματος του Πρίνου (η Πόρτες- η «μαρμαρένια σούδα»). Ο δρόμος στο πέρασμα αυτό περνάει από ένα επιβλητικό και μαγευτικό φυσικό περιβάλλον και συγκεκριμένα από το διάσελο όπου σμίγει το Αρτεμίσιο με το όρος Κτενιάς. Πάνω από το διάσελο, όπως αναφέρει και ο Παυσανίας, έχει τις πηγές του ο ποταμός Ίναχος. Ο Ίναχος αρχικά ρέει παράλληλα με το δρόμο ο οποίος και σήμερα διασχίζει το βουνό και τότε αποτελούσε το σύνορο της ¨χώρας¨ των Αργείων και της ¨χώρας¨ των Μαντινείων. Στη συνέχεια  απομακρύνεται από το δρόμο και προχωράει πλέον δια μέσου της Αργολικής γης, ονομαζόμενος χαρακτηριστικά από τον Αισχύλο Αργείτικο ποτάμι.

Το καταπληκτικό είναι ότι λίγο μετά τις πηγές του ο Ίναχος πέφτει σε ένα εντυπωσιακό φαράγγι. Πηγαίνοντας για Τρίπολη, λίγο πριν την σήραγγα του Αρτεμισίου, αν κοιτάξουμε αριστερά θα δούμε στην πλαγιά του βουνού μία τεράστια χαρακιά. Εκεί μέσα τρέχει ο Ίναχος. Τώρα αν κοιτάξουμε δεξιά και απάνω θα δούμε στην κορυφογραμμή ένα ορθογώνιο άνοιγμα. Είναι το άλλο πέρασμα για την Μαντινεία, το πέρασμα της Κλίμακος.

Μία πρόσβαση στον Ίναχο είναι από το Νεοχώρι, κοντά τη σήραγγα. Η άσφαλτος περνάει μέσα από το χωριό και συνεχίζει, δύσκολος χωματόδρομος προς τα κάτω, μέχρι το ποτάμι. Το τμήμα του ποταμού πάνω από τον δρόμο περνιέται μόνο με τεχνική canyoning. Η είσοδος γίνεται από τον χωματόδρομο που έρχεται από την Νεστάνη, περνάει κοντά από την Παναγία την Γοργοεπήκοο και φτάνει στο διάσελο. Η έξοδος γίνεται στον δρόμο που έρχεται από το Νεοχώρι. Το τμήμα αυτό του ποταμού είναι πολύ στενό, σε ορισμένα σημεία ένας άνθρωπος ίσα που περνάει και η δυσκολία στην κατάβαση του μεγάλη. Για λόγους ασφάλειας η κατάβαση πρέπει να γίνεται από ομάδα έμπειρων canyoners. Μερικοί φευγάτοι αλλά με εμπειρία στο canyonig και σε ποτάμια με τεχνικά σημεία μπορούν να κάνουν κάποια απόπειρα να διασχίσουν το τελευταίο τμήμα του, χαμηλά κοντά στο δρόμο. Γύρο στα 200 μέτρα πριν το ποτάμι ανηφορίζουμε μέσα από την αραιή βλάστηση μέχρι την σάρα την οποία ανεβαίνουμε κατακόρυφα. Περίπου 50 μέτρα ψηλότερα, αφήνουμε την σάρα προς τα αριστερά και από εύκολο πεδίο κατεβαίνουμε στο ποτάμι αρκετά κοντά στην έξοδο του. Από εκεί μπορούμε να πάμε ανάντι όσο πάει και κατάντι όσο μπορέσουμε.

Το ποτάμι μετά τον δρόμο συνεχίζει προς την πεδιάδα. Στην αρχή περνάει από ανοικτό φαράγγι με συνεχόμενες στροφές. Η διάσχιση αυτή δεν έχει πολλές δυσκολίες, ανάλογα βέβαια και με την ποσότητα του νερού. Ένα προτεινόμενο σημείο εξόδου είναι κοντά στο χωριό Καπαρέλλι. Κατεβαίνοντας το ποτάμι το οποίο στο σημείο αυτό είναι τελείως επίπεδο συναντάμε δρόμο που το τέμνει κάθετα. Βγαίνουμε προς τα αριστερά. Σε 50-100 μέτρα φτάνει άσφαλτος που έρχεται μέσα από το χωριό.

 

Κείμενο-φωτογραφίες Ντίνος Δημητρακόπουλος

Για φωτογραφίες πατήστε εδώ