Βαδίζοντας προς την Τρύπα του Αγραφιώτη, ο Φάνης μας έλεγε ότι σε απόσταση μίας ώρας κατάντι το Ρέμα της Φτέρης πέφτει στο ποτάμι, αφού περάσει ένα στενό πέρασμα, την Άπατη όπως το λένε οι ντόπιοι. Άπατη επειδή το πέρασμα ήταν πολύ βαθύ, χωρίς πάτο, η επειδή δεν το είχε πατήσει κανένας; Δεν ήξερε. Αυτό όμως που μας εντυπωσίασε ήταν ότι είχε πάει μόνος του στην περιοχή αλλά δεν είχε βρεί την Άπατη !!!. Το ομαδικό πνεύμα επέβαλε να την βρούμε μαζί. Πρέπει όμως να παραδεχθούμε ότι, επειδή ο Φάνης είχε μεγάλη εμπειρία στο rivertrekking, η απόφαση  αυτή έκρυβε ένα καλώς ενοούμενο  ανταγωνισμό. Αποφασισμένοι να βρούμε την Άπατη, μετά την Τρύπα του Αγραφιώτη μπαίνουμε στο ποτάμι και προχωράμε κατάντι.

Το ποτάμι είναι αρκετά πλατύ και αρκετά προβλέψιμο. Σε άλλη περίπτωση αυτό θα μας ενοχλούσε, σήμερα όμως το παραβλέπουμε γιατί σκοπός μας δεν είναι το περπάτημα. Από την ανυπομονησία μας να βρούμε την Άπατη ούτε που καταλάβαμε για πότε φτάσαμε στο ρέμα της Φτέρης. Πολύ κοντά στο ποτάμι τις όχθες του ρέματος ενώνει το γεφύρι της Ανηφόρας. Ανηφόρα είναι το ύψωμα πίσω από το γεφύρι. Τώρα προχωράμε μέσα στο νερό του ρέματος αφήνοντας πίσω τον Αγραφιώτη.  Ξαφνικά το νερό εξαφανίζεται. Μπροστά μας η κοίτη είναι ξερή.

Όποιος βρεθεί στα Άγραφα πρέπει οπωσδήποτε να κάνει μία βόλτα στο Ασπρόρεμα. Το μονοπάτι ξεκινάει λίγο πριν το χωριό Επινιανά. Αρχίζοντας την πορεία ανηφορίζουμε και φτάνουμε σε ράχη. Από εκεί έχουμε μία απίθανη θέα στο Ασπρόρεμα το οποίο είναι κατάφυτο. Μία έντονη και πολύ ωραία μυρουδιά μας τυλίγει. Ο Φάνης που γνωρίζει τα δένδρα, τους θάμνους και τα λουλούδια μας ενημέρωσε ότι η καταπληκτική αυτή μυρωδιά βγαίνει από ένα δένδρο!!! τη φλαμουριά από την οποία παίρνουμε το τίλιο. Στη συνέχεια το μονοπάτι μένει ψηλά στην αριστερή όχθη. Μετά τον εμφύλιο πόλεμο το μονοπάτι ήταν η μόνη δίοδος για τα απομονωμένα χωριά των Αγράφων. Σήμερα δεν συντηρείται, με αποτέλεσμα ορισμένα τμήματα του να έχουν καταρεύσει. Επειδή είμαστε ακόμα ψηλά, πηδάμε πάνω από το χάος με την ψυχή στα δόντια. Σε ένα σημείο είναι σκαμένο στα βράχια. Το τέλος του μονοπατιού έχει καταρεύσει ολόκληρο, αλλά είμαστε πιά χαμηλά και κατεβαίνουμε στο ρέμα από τα πρανή. Επειδή είναι καλοκαίρι και ζεσταθήκαμε δροσιζόμαστε στο Ασπρόρεμα. Μετά το ποτάμι υπάρχει ανηφόρα δεξιά για το Ντελιδήμι. Το Ασπρόρεμα συνεχίζει εμπρός και αριστερά. Επειδή η βόλτα μας δεν έχει συγκεκριμένο σκοπό, δεν συνεχίζουμε και κάνουμε αναστροφή για τα Επινιανά. Τώρα το μονοπάτι είναι ανηφορικό και ο δυνατός ήλιος είναι πρόβλημα. Σε δύο ώρες φτάνουμε στο αυτοκίνητο.

Την παραπάνω εξόρμηση έκαναν οι Γιάννης Αλευράς, Φάνης Βορεινάκης και Ντίνος Δημητρακόπουλος τον Ιούνιο και Αύγουστο του 2001.

Κείμενο  Ντίνος Δημητρακόπουλος

Φωτογραφίες  Γιώργος Γραικός - Ντίνος Δημητρακόπουλος

Για φωτογραφίες πατήστε εδώ

Από τη διασταύρωση, παίρνουμε μαζί μας τα μικρά σακίδια και ξεκινάμε το μονοπάτι προς τον Αγραφιώτη. Φάνηκε από την αρχή ότι η διαδρομή μας δεν θα είναι και τόσο εύκολη. Ενώ περιμένουμε να είναι ρηχό το νερό και να μη χρειαστεί σε πολλά σημεία να μπούμε μέσα, σύντομα συναντάμε αρκετά νερά, λόγω των προηγούμενων βροχών. Συνεχώς περνάμε από τη μια πλευρά του ποταμού στην άλλη, περπατώντας μέσα στο νερό. Γρήγορα φτάνουμε οε μια τοποθεσία γνωστή ως Τρύπα Αγραφιώτη. Σ' αυτό το σημείο το φαράγγι έχει βάθος 450μ. Κάτω από τα νερά υπάρχει υποβρύχια στοά με σταλακτίτες.

Στα Φουρνά Ευρυτανίας

ΠΡΟΣΒΑΣΗ

Για να μπούμε στο ΄΄Μέγα Ρέμα΄΄ περνάμε τη Φουρνά με κατεύθυνση προς Βράχα, περνάμε την διασταύρωση προς Κλειστό και μετά από 3χλμ. στρίβουμε δεξιά σε έναν κατηφορικό χωματόδρομο που οδηγεί πάλι προς Κλειστόν, μέχρι να βρεθούμε στην κοίτη του Μέγα ρέματος. Εκεί συναντάμε μια γέφυρα αφήνουμε τα αυτοκίνητά μας και ξεκινάμε την πορεία μας μέσα από το ποτάμι.

ΦΑΡΑΓΓΙ ΠΛΑΤΑΝΑΚΙΠΡΟΣΒΑΣΗ

Ξεκινάμε από το Καρπενήσι με κατεύθυνση τον Προυσό. Περνάμε μέσα από την πλατεία του Προυσού και μόλις βγούμε από το χωριό θα συναντήσουμε δύο δρόμους. Ο ένας πηγαίνει προς Θέρμο και ο άλλος στο χωριό Καστανιά. Θα ακολουθήσουμε τον δρόμο για την Καστανιά και μόλις βγούμε από το χωριό, η διαδρομή μας συνεχίζει για το χωριό Πρόδρομος από ένα ομαλό χωματόδρομο. 4,5χλμ μετά την Καστανιά θα συναντήσουμε την έξοδο του φαραγγιού Πλατανάκι. Εκεί δίπλα από την γέφυρα του Παύλου Μπακογιάννη αφήνουμε το αυτοκίνητο μας και συνεχίζουμε τον δρόμο για τον Πρόδρομο. Μόλις βγούμε από το χωριό με κατεύθυνση προς Γρανά θα δούμε δεξιά μας έναν κατηφορικό δρόμο που οδηγεί στον οικισμό Ράχη Μύλου. Κατεβαίνουμε μέχρι να συναντήσουμε και το τελευταίο σπίτι. Εκεί αφήνουμε το αυτοκίνητό μας και ακολουθούμε ένα μονοπάτι που υπάρχει κάτω από το σπίτι και μας οδηγεί στο φαράγγι. Η διαδρομή από Καστανιά μέχρι και το φαράγγι, είναι από χωματόδρομο. Κατάλληλη περίοδος είναι από αρχές Ιουνίου μέχρι και τον Σεπτέμβριο.

Η τοποθεσία Πανταβρέχει είναι τα εκπληκτικότερα εκατό μέτρα στον ελληνικό χώρο. Όσες περιγραφές να έχεις ακούσει, όσες φωτογραφίες να έχεις δεί, όταν φτάσεις στο Πανταβρέχει θα διαπιστώσεις ότι είναι κατώτερες από την πραγματικότητα. Όταν πλησιάζεις, ένας ωραιότατος καταρράκτης σε προϊδεάζει για ότι θα ακολουθήσει. Τα νερά από πολύ ψηλά, βγαίνουν μέσα από τη πυκνή βλάστηση και κυλάνε στα βράχια της δεξιάς όχθης που είναι μεν απότομη αλλά έχει μία απόκλιση από την κατακόρυφο. Προχωρώντας βλέπεις και δεύτερο καταρράκτη και τρίτο και τέταρτο μέχρι που χάνεις το μέτρημα.

Τα Άγραφα είναι μία περιοχή με πάρα πολλά βουνά τα οποία όμως είναι διαφορετικά από τα βουνά άλλων περιοχών. Τα βουνά των Αγράφων είναι ψηλά με απότομες πλαγιές και μυτερές κορυφές, λές και φτιάχθηκαν για να χωρέσουν όσο το δυνατό περισσότερα βουνά στη συγκεκριμένη περιοχή. Παράλληλα έχουν τρομακτικές χαραδρώσεις, οι οποίες είναι δύσβατες με αποτέλεσμα να είναι δύσκολη η επικοινωνία ακόμη και μεταξύ χωριών που είναι πολύ κοντά. Φυσικά στις χαραδρώσεις των βουνών κυλάνε άπειρα ρέματα τα οποία δεν φτάνει μία ζωή να τα περπατήσεις. Λόγω των πολλών βουνών στα Άγραφα δεν υπάρχουν μεγάλα ποτάμια εκτός από το Αγραφιώτη ο οποίος διατρέχει όλη την περιοχή από Βορρά προς Νότο πριν χυθεί στη λίμνη Κρεμαστών. Το πιο γνωστό σημείο του είναι η Τρύπα του Αγραφιώτη. Μετά την διασταύρωση για Άγραφα, πάνω στο δρόμο γιά Επινιανά ξεκινάει το μονοπάτι. Υπάρχει σχετική πινακίδα. Το μονοπάτι τραβερσάρει την αριστερή όχθη και κατεβαίνει σιγά σιγά προς το ποτάμι. Μετά από αρκετή ώρα φτάνουμε. Η Τρύπα του Αγραφιώτη είναι ένα Πανταβρέχει υπό κλίμακα. Ίσως για τον λόγο αυτό το τοπίο να μη μας εντυπωσιάζει, ενώ υπάρχουν όλα τα στοιχεία που κάνουν το Πανταβρέχει μοναδικό. Δηλαδή από τα βράχια τρέχουν πολλά καταρρακτάκια, ενώ έχουν γιγαντωθεί και κρέμονται υδροχαρή φυτά που έχουν φυτρώσει πάνω από τα βράχια. Τα νερά είναι γαλάζια και πολύ καθαρά γιαυτό η βουτιά είναι υποχρεωτική.

ΡΕΜΑ ΤΕΡΝΟΥ Στα σύνορα της νότιας Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας ανάμεσα στα χωριά  Μεσοκώμη (Τέρνος) και Διπλάτανος (Τερπίτσα) αλήθεια γιατί αλλάζουμε τέτοια εύηχα ονόματα, τρέχει ένας ανώνυμος παραπόταμος τους Ευήνου, η  λεκάνη απορροής του οποίου ορίζεται από το πέταλο των βουνών Καρφοπεταλιάς (1563μ) Αννίνος (1701μ) και Πλατανάκι (1777μ). Οι ντόπιοι αναφερόμενοι στο ρέμα απλά λένε στα Παλιόδενδρα.

Τέσσερις φίλοι *  υλοποιώντας την ιδέα και πρόταση του Ντίνου, που εξερεύνησε μέρος της διαδρομής τον Ιούλιο του 2003, πραγματοποιήσαμε την πρώτη οργανωμένη διάσχιση του ποταμού.

Το τεύχος Ιούλιος-Αύγουστος 2008 του περιοδικού ΚΟΡΦΕΣ (Ε.Ο.Σ.Αχαρνών) είχε ένα εντυπωσιακό εξώφυλλο. Σένα ορμητικό ποτάμι, ένας καγιάκερ κατεβαίνει μία σκάλα πάνω από ένα μέτρο, αριστερά άλλη σκάλα πάνω από δύο μέτρα, δεξιά ωραία βράχια και πίσω δάσος. Στο εξώφυλλο υπήρχαν πληροφορίες για το θέμα της φωτογραφίας.¨Canoe-Kayak  στον Άσπρο¨. Στον Άσπρο; Που είναι αυτός; Το σχετικό άρθρο γραμμένο από τον Γιάννη Χολέβα, με εντυπωσιακές φωτογραφίες από το ποτάμι, έδινε όλες τις σχετικές πληροφορίες και στο 2ο Υ.Γ. έγραφε ¨Η συγκεκριμένη διαδρομή στον Άσπρο προτείνεται και για canyoning¨.